Occasionally, I like to try my hand at writing in Esperanto. I’m not going to translate this fic; the most important part is that I wrote it.
“Mi bedauxras,” la pli agxa virino diras al la pli malagxa virino. “Se mi estis pli bona ludisto, ke vi… vi….” Sxi observis la pli malagxa viro, ke promenadis for la du virinoj.
“Mi ne deziras, ke li doloris,” la malagxa virina, en nigra edzugxa festa robo. Sxi observis lin ankaux. “Estis pli bona. Vi estis mi, kaj mi estis vi.”
“Tio estas, ke ni estas tie,” la pli agxa virino dolore diris. “Vi estas ne mi; tio estis problemo. Kio estas, ke ni estas problemoj. Mi kauxzi la problemo. Vi ne devus esti cxe tie.”
“Vi doloras,” la pli malagxa virino diris.
“Mi ne deziras sxangxi, kiel mi komprenas vi,” la pli agxa diris. “Ni ambaux kaptile en mia komforta zono. Mi tre bedauxras! Se mi estis malsukcesego!”
“Sed vi ne estas,” sxia kunulino diras. Sxie cxirkauxbrakis la alia virino. “Vi estas mia ludisto; kio estas fino, estas fino. Estas tempo de forpermiso.”
La pli agxa ploras. La pli malagxa gvidis sxin for.
For, ili ploras kune.
Crossposted from Ramblings Yet Once More here.